Foto: Building by 3XN ; photo by Flickr user Metro Centric / CC BY 2.0Schumanns rusteloze expressie
Een concert is een feest, en een concert met een vriend is een nog groter feest. Pianist Pierre-Laurent Aimard neemt zijn vriend Thomas Zehetmair mee. Hij is een opmerkelijke man: prominent violist én dirigent. Hun programma kent extremen. Het wordt omrand door twee romantische vioolsonates van Robert Schumann, maar daartussenin bevinden zich juist de modernisten Arnold Schönberg en Elliott Carter. Aimard heeft een groot zwak voor de Amerikaan Carter. Carters Duo ontleent karakter en expressie aan het contrast tussen viool en piano. Schönbergs Fantasie voor viool en piano is een speels, grillig werk vol onverwachte wendingen, waarin lyriek en scherpte elkaar voortdurend uitdagen. Schumann speelt met zijn twee innerlijke archetypen Florestan (gedreven, onstuimig) en Eusebius (dromerig, introvert) – spiegels van zijn ziel. Beide sonates bevatten een rusteloze expressie.
